Tao
ma’y sinubok ng lupit ng karanasan,
Karanasang
labis nagpalumpo sa kanyang hilagyo
Pilit
siyang bumangon bagkus ay hindi susuko
Sino
at ano pa ang haharang sa tanawan
Huwag
damdamin, ikaw ay sumabay sa agos
Kunin
ang sandata at iguhit ang ginhawa
Lumikha
ng lunas na magpapagalak sa puso
Tularan
si Pebong, ulap ma’y humarang ‘di magpapatalo
Sa
Diyos na laging nariyan, magdasal lamang
Tumingala’t
mga kamay pagdikitin
Magpasalamat
at humiling ng taimtim
Sa
masamang hangarin, huwag lang magpapagapi
Paliparin
natin ang saranggola, huwag lang bibitawan
Lumipad
man ng matayog, lalagapak din at masisira
Katulad
lang ng pangarap na binitawan at pinabayaan
Ikaw
ay magsisisi ng sakit at tunay
Matatag
na pananampalataya at pagsusumikap
Tiyak
na gawin, tiyak ding may aanihin
Maglibot
ka sa kasarinlan ng buhay
Punan
ang puso ng mga bulaklak ng pag-asa
Buhay
ma’y damit na lukot lukot
Gumamit
ng plantsa’t itupi ng maayos
Wala
mang plantsa, gamitin ang utak
Gumawa
ng paraan mula sa walang katapusang paraan
Ano
pa ang hinihintay ng tamlay mong katawan
Kumilos
at nariyan na si Pebong bagong silang
Salubungin
ng may ngiti ang liwanag na hatid nito
Bagong
umaga nanaman ang susubok sa iyo
 |
| image source: people.desktopnexus.com |
