Pages

Welcome to SIMATEO.blogspot.com! "One of the most beautiful qualities of true friendship is to understand and to be understood." - Lucius Annaeus Seneca ... God Bless us all!

Saturday, September 21, 2013

Hapdi

Diwa niya’y umiikot
Kasabay ng nakaraan sa paglilikot
Hindi mapinta, karanasang dulot
Pag-asa niya’y unti-unting pinupugot

Pighati ang kanyang sigaw
Luha ay umaapaw
Nasaan ka aking Pebo
Ika’y wala na ring kibo

Ayun nga ba? Ano nga ba?
Maraming tanong kung makakaya ko pa ba
Kinulong ng kasakiman sa hapdi’t kirot

Ngayo’y parang papel na nilulukot

Friday, June 14, 2013

Alibagon: Tahanan ng Lahat

Ang aking tiyo habang humuhuli ng isda sa isa sa mga
fish ponds doon
Lubak na daanan ang sasalubong sa gustong magpa-Norte kung ika’y mula Kalibo patungong Alibagon. Ani nga’y bibilis ang pagluluwal kung ika’y buntis. Kung sikat pa si Pebo nang ika’y marating, aba, maswerte ka dahil maaaninag mo ang ganda ng bayang ito. Kung gabi ma’y huwag kang malumbay, sa ilaw ma’y salat, malamig na hangin ang hahaplos sa balat mong tila sawa na sa polusyon. Isama mo pa ang mga bituing hindi napapagod sa pagkisap. Dahil dito, tunay na mawawaksi lahat ng pagod mo sa pagbiyahe.


Iba't ibang uri ng bato na makikita sa "Baybay"
Mga ilog na parang ninakawan ng puri nalang ba ang lagi mong nakikita? Kung gayon, dapat mong makita ang ilog na kahit dumaan ang pagkarami-raming taon ay hindi pa rin lumilipas ang ganda. Sa ibang mga salita, hindi nabubulok ang kariktan at nawa’y huwag mangyari libo o milyong taon man ang lumipas. Tuwing high tide, umaabot ang tubig hanggang sa mga puno sa tabi nito para sami’y masarap pagmasdan dahil kabigha-bighani talaga nag nagpapadagdag sa kabuuang kagandahan nito. Sagana ang ilog na ito sa mga lamang-dagat na siya naming dahilan kung bakit walang nagugutom sa bayang iyon. Maraming danaw (pond) kang makikita doon na para sa mga inaalagaang lamang-dagat. Tuwing harvest season ay parang fiesta sa dami ng mga seafood na nakahain sa hapag-kainan.

Tulay na nagdurugtong sa Alibagon at Baybay
Sabik ka na rin bas a malinis na dagat? Kung saan pwede ka mag-ala-Michael Phelps? Bumisita ka sa “Baybay” – tawag nila doon. Hindi man white sand, malinis naman. Tiyempuhan mo lang ng tanghali hanggang hapon. Walang alon ng mga oras na iyon at tiyak na magsisiyahan ka sa pagiging sirena o pagiging siyokoy mo. Madaming makukulay na bato dito, pwede mong ipunin at ilagay sa walang lamang bote. Akala mo nasa Boracay na ang lahat? Wala niyan sa Boracay!
Kung gusto mo naman magpahinga, pwede ka kahit saan. Maraming nagtitirikang mga puno na sagana sa dahon pati na rin sa mga prutas. Duyan, buko, indian mango – voila, tanggal pagod!

Hindi mayaman at hindi mahirap, simpleng pamumuhay lang ngunit walang katapusang saya at alaala ang maihahatid nito. Sa isang dialog-story nga na sikat ngayon sa social media, “Mayroon tayong mga ilaw sa gabi, pero sila ang dami nilang mga bituin sa gabi. Bumibili tayo ng pagkain pero sila nagtatanim sila ng sarili nilang mga halaman na pwedeng kainin. Mayroon tayong matataas na bakod para protektahan ang ating pamilya pero sila marami silang mga kaibigan.”


Ganito ang buhay probinsya – simple, maganda at masaya.

Wednesday, March 27, 2013

Kalsada ng Buhay


Sa buhay ay marami kang madaraanan na mga kalsada. Pwedeng ang kalsadang ito ay ang maghahatid sa iyo sa karangyaan, maaari ring sa landas na hindi kanais-nais o ‘di kaya sa mundong kung saan sasalubungin ka ng matamis na halik ng kapayapaan at kapantayan ng sinuman.

source: www.motorcyclephilippines.com
Anumang kalsada ang mapili mo ay tiyak na mag-iiwan ka ng mga bakas: bakas na dulot ng labis na kasiyahan mo o kaya ng dusa. Alinmang meron ang bakas na ito, mayroon dito ay dinala mo pa rin sa kalsadang nasaan ka ngayon.

Huwag kang magmadali sa buhay. Traffic man o hindi, matuto kang maghintay para makaiwas ka na rin sa disgrasya. Kung sa tingin mo naman ay kailangan mo na talagang umabante, sige, mag-overtake ka. ‘Yun nga lang gawin mo kung maluwag na at wala kang masasagasaan.

Wednesday, January 16, 2013

Unproductive Hopeless Vain


Watching everyone talk in loud
But all you just hear is silence
Am I deaf of everything
Or people just don’t heed the twinge

Everything on them seems so well but be careful
Greediness might shock you in pain
It aches too much to run after them
As they leave you alone in the gloom of the highway

Marveling hardly, why do I need
Just to leave and forgo my glee
Values the gold you shared – that’s them

But then ignores as you hold thorns